Choroby grzybicze
Ichtiosporidioza (ichtiofonoza) jest jedną z groźniejszych chorób grzybiczych narządów wewnętrznych. Niekiedy zakażenie obejmuje także skrzela, mięśnie i skórę. Wywołuje ją grzyb z rodzaju Ichtiophonus (Ichtiospoń-dium), z rodziny Chydridiacedae. Chorobę tę opisał po raz pierwszy w literaturze B. Hofer, w 1893 r., a pasożyta w 1905 r. Caullery i Mesnila, nadając mu nazwę Ichtiospońdium gasterophilwn. Nazwa ta od 1911 r. stała się synonimem, gdyż wtedy właśnie Plehn i Mulsow na cześć faktycznego odkrywcy - B. Hofera - zmienili nazwę pasożyta na Ichtiospońdium hofeń, obowiązującą do dnia dzisiejszego. Źródłem zakażenia mogą być żywe oczliki i rozwielitki oraz mięso martwej zarażonej ryby - odnotowano także przypadki zachorowania po fizycznym kontakcie chorej i zdrowej ryby. Grzyb tworzy cysty przetrwalnikowe, które przez długi czas mogą żyć w odchodach ryb i w każdej chwili, po zjedzeniu ich przez zdrowe egzemplarze mogą wywołać chorobę. W przewodzie pokarmowym ryb z połkniętej cysty tworzą się plazmodia, które wraz z krwią trafiają do narządów wewnętrznych. Najczęściej osadzają się w sercu, wątrobie, nerkach, śledzionie, mózgowiu oraz mięśniach, gdzie otarbiają się (powstają cysty) i rozmnażają. Dochodzi też do powstania kolejnych cyst i przerostu tkanki łącznej chorego narządu, a więc i jego dysfunkcji.